27 Haziran 2008 / Cuma




Sopa, Orman ve 30 Yaş


Bugünden itibaren üye olduğum internet sitelerinin profilinde yaşım 30 olarak görünecek. Bir yaşam da internetin içinde kuran çoğumuz gibi benim için doğum günümün bi'anlamı da bu. Aklı baki olduğumda kendimle ilgili bildiğim yegane gerçek şuydu: Ben 26 Haziran 1978 tarihinde doğdum; ama nüfus cüzdanımda 27 Haziran 1978 yazıyor. Annemin bana ilk etapta öğrettiği şeylerden biridir bu. Büyükbabam başka bir ayda ama o ayın 26. gününde doğan kuzenimden dolayı "Duygu'nunki farklı olsun onunkini 27 yazdıralım" demiş. Dememiş aslında düşünmüş ve nüfus cüzdanıma öyle kaydedilmiş. Eskiler bir tuhaf oluyormuş, Allah rahmet eylesin. O yüzden dün sevdiklerimle kutladım doğum günümü bugün ise; banka, GSM operatörü, sıklıkla alışveriş yaptığım birkaç mağaza ve süper marketin gönderdiği SMS'ler ile kutlayacağım. Bu haberi verdikten sonra bir de her doğum günümde beni yoklayan bi'anımı paylaşmak istiyorum: İlkokul son sınıftaydım, öğretmen nüfus cüzdanlarımızı sınıfa getirmemizi istedi. Ortaokul giriş sınavı için olabilir, çok da emin değilim. O zaman Özgür adında bir oğlan önümdeki sırada oturuyordu. Masaların üzerinde nüfus cüzdanlarımız öylece bekliyorduk. Dikkatimi çekti, onunki basbayağı maviydi, benimki ise pembe. "Senin cüzadanın neden mavi?" diye sorduğumda bana, "Bizimki sopa sizinki orman da ondan" cevabını verdi. Makineli tüfek gibi hızla çıktı ağzından kelimeler. Bir dakika bile düşünmedi. O gün ne demek istediğini zerre kadar anladıysam ne olayım. Bunun üzerine ben biraz sersemledim ve sonrasında biraz Ugandaca ve biraz da Farsça konuştum! Tombul, kısa boylu, kırmızı yanaklı ve "Anlamadım?" diye sormaya cesaret edemeyeceğiniz oğlanlardandı işte. Bu "bilgi"nin kaynağı ise evden birileriydi kesin; maytap geçmeye bayılan bir dayı, ya da kaçın kurası bir amca oğlu olabilir. Neyse... 30, uzun zamandır beklediğim bir yaş. Yolun başında olmama rağmen bir de olduğumdan biraz daha küçük gösterdiğim için (kadınlar rahatsız olmasın hemen, en fazla 2-3 yaş) zaman zaman "toy" muamelesi görmek canımı sıkıyordu. Bu kadar hızla olacağını tahmin etmezdim; ama dünden beri "gerçek bir yetişkin" gibi hissediyorum kendimi. Bu duygu içimde neye iyi gelecekse ona iyi gelmesine yardım etsin o zaman. 27 Haziran 2008 Cuma 11:26 Anasayfa

Dün gece