GÜN OLUR DEVRAN YA DÖNER YA DÖNMEZ (Kesip Saklanası Yazılar Serisi #2) Anasayfa Devran çok asortik bir kelime, ayrıca "içeriğindeki" R ve V harfleri telafuzunu da gayet havalı yapıyor. Hatta bu cümleyi söyleyen 12 yaşında bir çocuk bile olsa "Yahu kim bilir ne tecrübeler edinmiş?" dedirtecek türden bir aurası var. Bir de buna kardeş başka bir atasözü mevcut: "Keser döner sap döner gün gelir hesap döner". Girizgah iyi oldu... Şimdi yazımın başlığından konuya devam etmek istiyorum. Dedim ya gün olur devran ya döner ya dönmez. Kanımca atasözünün etkisi bu sözden haberdar değilseniz mümkün oluyor. Eğer sözden haberdarsanız ya da bir kez devran döndüyse üzgünüm ki bu ilk ve sondur. Neden böyle düşündüğüme gelince: Daha da gençtim! Çok basit ve biraz da olağan bir şekilde hayatı öğrendiğim o dönemlerde bir arkadaşım bana kazık attı, kısa bir süre sonra bana attığı kazığın aynını yedi. O da hayatı öğreniyordu. Beklendik bir biçimde bu haber benim kulağıma da geldi. Durumu anlattığım annem bana "Gördün mü gün olur devran döner" dedi. O günden sonra artık garezim olan insanların gözüne gözüne hareket etmeye başlamıştım ki bana bir kötülük yapsınlar ve bir süre sonra aynısı başlarına gelsin diye. Aklımca bir çeşit büyü yapıyordum ya da elimi kirletmiyordum, kulağımı koltukaltımdan gösteriyordum falan falan. Salakça çabalar işte... Bir süre "filmin sonunu bilen biri" rahatlığında yaşadım hayatı... Eğlenceli bir aldanma süreciydi bu benim için. Çoğu kez verdiğinizi geri alamıyorsunuz işte; ama bunu öğrenmek için henüz erkendi. Bu süre içinde olaylar yaşanıyor ve ben bitmez tükenmez bir bekleyiş içine giriyordum: Devran da devran... Bekledikçe süre daha uzun geliyordu "Nerede kaldı bu devran?", "Hani dönecekti?" Zaman geçti ki gün olup dönen tek devran Devran Çağlar... Copyright © 2005.scampimix |