Deney Arşiv 

Deney No: 2

Deney Konusu: Cep telefonunu kullanmadan nasıl yaşanır? 

Denek: Tabiİ ki benim hayatım  
 
Anasayfa




Daha önce yaşıyorduk bir şey olmuyordu; ama şimdi o günleri unuttuk ve yaşayamazmışız gibi geliyor.
Saçma !
Saçmaysa deneyceksin o zaman ki denedim de zaten...
Aslında deney de değil geçmişi tekrar yaşamak bu!
5 gün boyunca süren telefonsuz hayatımın izlenimlerini her gece yatmadan önce
benimle bir bütün oluşturan not defterine yazdım. 
Bakalım günlerim nasıl geçmiş.    
  

1.Gün:

Bu sabah cep telefonumu kapatıp komidinin çekmecesine
koydum. Annemle floraya kuru çiçek bakmaya gittik. 
Eskiden arabaya bindiğimde "yola çıkıyorum" diye annemi arardım çıkmaya hazırlansın 
diye birde kapının önüne gelince arardım "hadi in aşağıy"a diye. 
Bugün evden çıkmadan önce annemi aradım evlerimizin arası 25-30 dakika sürüyor. 
30 dakika sonra kapının önüne inmesini söyledim.
Değişikliği yadırgamadı. 
Gün içinde benim cebim kapalı iken: 
-Aşkım durumu bildiği için aramaya yeltenmemiş. 
-Arkadaşlarımdan biri aramış bulamamış akşam evden ararım demiş. 
-Bir başkası marketteyken aramış bende içtiği bitki çayının çeşidini sormak için beğenmiş kendi de alacakmış, 
ulaşamayınca akşam evden aradı.Yarın markete tekrar gidecek.
-Akşam aşkımla dışarda yemek yemek istedim, haber vermek için bir an telefonumu yokladım, yok tabi. 
Bu arada annem kendi telefonunu teklif etti. 
Neden ısrarla onun telefonunu kullanmayı redettiğimi anlamadı. 
Açıkladığımda bu deneyin gereksiz olduğunu söyledi. 
Annemi bıraktığımda yukarı çıkmayı planlamadığım halde telefonu kullanmak için arabaya park yeri bulup 
yukarı çıkmam gerekti. 18:45 de Osmanbey Hotiç'in köşesinde buluşmaya karar verdik.


2. Gün        
 
Bugün tarabya muhtarlığının bulunduğu sokağın başındaki PTT den den 60 lık kart aldım.
Yol kenarlarında ve alışveriş merkezlerinin içinde kontörlü telefon olduğunu farkettim 
ve bu işe acayip sevindim.
Evden çıkmadan önce aşkıma iş çıkışı kendisini alabileceğimi 
eve beraber döneceğimizi saat 18:30 gibi beni esentepe koçbankın önünde beklemesini söyledim. 
Annemi arayıp taksime terkos pasajına gideceğimi gelmek isteyip istemediğini sordum istemedi. 
Evden çıkacağımı bu sürede vazgeçerse saat 13.00 gibi taksimde olacağımı 
burger kıng'in önünde 10 dak kadar kendisini bekleyeceğimi söyledim (karar değiştirebilir).
Annem gene bu deneyimin beni zor durumda bırakmaktan başka bir işe yaramadığını, 
başıma bir iş gelse nasıl heberleşeceğimiz üzerine kısa bir nutuk çekti: Canım annem yaaa        
                   

3. 4. 5. Gün   

Bunları bir kalemde yazıyorum; çünkü birbirinin aynı. 
Cep telefonumun olmaması beni önceden plan yapmaya sevk etti ya bir gece önce ya da günün sabah saatlerinde 
kiminle ne yapacaksam ve akşama nasıl bir plan yaptıysam aldım elime telefonu tek teke arayıp randevu! aldım eş dosttan. 
Ama onlarla cep telefonu yüzünden doğaçlama yaşamaya alıştıkları için baştan bana net bir şey söyleyemediler.
Bunun üzerine dışarı çıktığımda kontörlü telefonlardan faydalandım.
60'lık karta ilave birde 30'luk kart bitirdim (daha çok cep telefonlarını aradım).
Birde akşamları yatarken ajanda menüsünü çalar saat gibi kullanıyordum 
ve 07:00 den 11:00 kadar saat başı kuruyordum. 
Sabah uykusunu çok severim; ama günün bereketli olması için erken kalkmam gerektiğine inanırım.
Telefonun bu fonksiyonunu kullanamadım tabi ki...
Aşkımın baş ucundaki çalar saat 07.00 de çaldığından iki sabah 07:00 de uyandım
ama diğer üç gün boyunca 11:00 buldu kalkmam.Çok sinir oldum.            
         


5 gün sonunda telefonu çok keyfi kullandığıma karar verdim; 
ama bunun ne zararı olabilir ki teknoloji insanlığın hizmetinde di mi efendim?
İlk bir iki gün zor durumda kalsam da sonrasında ne yapacağımı nereye gideceğimi önceden planlayıp 
görüşmelerimi biraz daha erken yaptığımda nerdeyse cep telefonuna ihtiyacım bile kalmadı.
Arada sırada kontörlü telefon olayı beni biraz kastı o kadar. 
Ama cep telefonunun bizi zor durumlardan nasıl kurtardığını da kabul etmek lazım. 
Aslında düşünmeden de edemedim eskiden insanlar o ‘zor durum’ olarak adlandırılan anlarda ne yapıyordu, ne yapıyorduk ?

Beşinci günün sonunda gece yatmadan önce komidinin çekmecesinden 
telefonumu çıkardım ve ajandayı sabah 07:00 ile 11:00 arasında saat başı kurdum.
Telefonumla ilgili en çok bunun eksikliğini hissettiğimi farkettim,
bu ne kadar tuhaf acaba?...
     
        
 
    
 
        
          
       
    


       
     
           
        
           
       
      
      
       
         
     
      
      
        
      
      
     
      
         
        

 

            
          
    
        
            
           
          
          
            
             

    

       
        
            
         
       
            
     
      
             
         
        
   
          
   
       
           
       
      
       
      


            
          		
   
          
   
       
           
       
      
       
      


       
       
  

 Copyright © 2005.scampimix